Monika Gibes – wywiad

Od 29/08/2018ONi Uczą

Cześć Monika! Może na początek powiedz czym jest dla Ciebie niepełnosprawność, jak mogłabyś ją zdefiniować?

Dla mnie niepełnosprawność jest stanem umysłu. Kiedy będę chciała się nad sobą po użalać, to i bez wózka to zrobię. Tylko po co? Życie jest piękne, tylko trzeba umieć to zauważyć.

W Twoim życiu pojawił się sport. Jak to się zaczęło?

W moim życiu sport pojawił się, kiedy miałam 8 lat. Był to taniec towarzyski dla osób z niepełnosprawnością. Koleżanka zaprosiła mnie na zawody taneczne i tak złapałam bakcyla bardzo mi się to spodobało. Tańczyłam 3 lata. Do dziś czuję w głębi serca, że to jedna z moich wielkich pasji.

Drugim sportem, którym się zajmowałam zawodowo było żeglarstwo.

Było to w 2014 roku. Swojego partnera sportowego poznałam na jednych zajęciach w Fundacji Aktywnej Rehabilitacji, gdzie jestem instruktorem. Pojechałam na jedno zgrupowanie po namowach znajomych, aby zobaczyć, jak to wygląda i po mimo ogromnego strachu na początku podjęłam się tego i ta przygoda trwała, aż do Igrzysk Paraolimpijskich w Rio de Janeiro w 2016r.

Opowiesz Nam o swoim doświadczeniu oraz sukcesach w sporcie?

W tańcu największym sukcesem dla mnie było zajęcie 3 miejsca na Mistrzostwach w Holandii w naszej kategorii wiekowej. Razem z partnerem pierwszy raz zatańczyliśmy Rumbę taniec miłości, wszyscy byli pod wrażeniem.

Jeżeli chodzi o żeglarstwo mieliśmy sporo sukcesów, ale dla mnie osobiście największym sukcesem było zdobycie kwalifikacji dla Polski na Igrzyska Paraolimpijskie. To było niesamowite przeżycie

Skąd dowiedziałeś się o „ONi Uczą”?

O projekcie dowiedziałam się na początku od koleżanki Patrycji Wójciak, ale jakoś poszło to w zapomnienie. Pomyślałam tak miało być to nie ten moment i odeszło temat uciekł.

Po pewnym czasie zadzwonił do mnie Grzegorz Lewonowski z propozycją wzięcia udziału w projekcie.

Czym jest dla Ciebie ten projekt?

Możliwością rozwoju i pokazania innym osobą z niepełnosprawnością, że nasze ograniczenia są tylko w głowach, bo wszystko inne można przezwyciężyć.

Pierwsze zajęcia za nami, jak wrażenia?

Zajęcia prowadzone są w sposób jasny i klarowny dla każdego. Atmosfera jest super.

Jaką wartość ma dla Ciebie uczestnictwo w ONi Uczą?

Dzięki projektowi mam większe możliwości szerzenia swoich kompetencji, nabierania doświadczenia na przyszłości i za to jestem wdzięczna.

Jak chciałbyś wykorzystać kompetencje sportowe w biznesie?

Jeszcze o tym nie myślałam, ale myślę ze z czasem pojawi się wizja połączenia tych dwóch rzeczy.

Co chciałbyś powiedzieć wszystkim niepełnosprawnym osobom, które w przeciwieństwie do Ciebie boją się zawalczyć o siebie i swoje marzenia.

Otwórz się na szanse którą daje Ci życie. Każdy nowy napotkany człowiek pojawia sięw Twoim życiu po to, aby Cię czegoś nauczyć. Daj życiu szansę i żyj pełną piersią. Ogranicza nas najczęściej taki diabełek, który siedzi nam w głowie i mówi ,,Nie dasz rady”, po co go słuchasz, skoro jeszcze nie spróbowałeś/aś? Do dzieła! Życie jest takie na jakie sami sobie pozwolimy. Powodzenia w podejmowaniu decyzji!!!!

Join the discussion Jeden komentarz

  • chceZawalczyc pisze:

    łatwo powiedzieć….! jak się ma kogoś kto pomoże… też chętnie bym uprawiała sport, taniec cokolwiek…( kocham sport i taniec) tylko jestem ze wsi… nie ma mi kto pomoc… pokierować gdzie i jak się za to zabrać…
    sorry ale te słowa mnie bawią…. “Otwórz się na szanse którą daje Ci życie. Każdy nowy napotkany człowiek pojawia się w Twoim życiu po to, aby Cię czegoś nauczyć.” bo kogo w swoim życiu może spotkać osoba niepełnosprawna… z reguły ludzie takie osoby omijają szerokim łukiem… nie sa zbyt pomocni… a tolerancja to pojecie im nieznane…. no cóż taka jest rzeczywistość…

Skomentuj

5 + 3 =